هدف از مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان ویرایش پنجم سال 1404 نشان دهنده این است که در سالهای اخیر بحران ناترازی انرژی در کشور ابعاد تازه ای به خود گرفته است. مصرف رو به رشد انرژی در بخشهای مختلف در کنار محدودیت ظرفیت تولید منجر به عدم امکان تامین انرژی مورد نیاز برخی از مصرف کنندگان بخصوص صنایع عمده و بالادستی کشور شده است. ساختمانها با سهم بیش از ۴۰% از کل مصرف انرژی سالانه کشور میتوانند نقش قابل توجهی در مدیریت انرژی به ویژه در دوره اوج بار شبکه برق و گاز ایفاء نمایند.
طبق قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب ۱۳۷۴ مقررات ملی ساختمان مجموعه اصول و قواعد فنی و آیین نامه کنترل و اجرای آنها در مراحل ،طراحی ،محاسبه اجرا، بهره برداری و نگهداری ساختمانها به منظور اطمینان از ،ایمنی بهداشت بهره دهی مناسب، آسایش و صرفه اقتصادی است این ،قانون افزایش بهره وری انرژی در ساختمانها را از اهداف خود معرفی نموده است. در طول نزدیک به سه دهه از تاریخ انتشار نخستین ویرایش و راهنمای مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان با عنوان صرفه جویی در مصرف انرژی تا کنون تلاش شده است مصرف انرژی در ساختمانهای کشور مدیریت و مطابق معیارهای مشخص ساماندهی .شود با این وجود میزان مصرف انرژی ساختمانها نشان دهنده عدم تحقق اهداف مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان در کشور است.
در نخستین گام از مسیر تدوین ویرایش جدید کمیته تخصصی مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان مطالعه دلایل عدم تحقق اهداف ویرایشهای گذشته و شناسایی بسترهای مورد نیاز برای دستیابی به اهداف فنی تعیین شده در مبحث را در دستور کار خود قرار داد تجربیات گذشته نشان داده است که در صورت عدم رفع موانع شناسایی شده و نادیده گرفتن بسترهای لازم مورد نیاز برای تحقق اهداف اصلاحات فنی ویرایش جدید نیز مانند گذشته در میدان عمل امکان تحقق نخواهند یافت.